HET ENCOD BULLETIN OVER DRUGSBELEID IN EUROPA
November 2017

De situatie van cannabis in Italië is nog steeds erg verwarrend, niet in het minst omdat de discussie over mogelijke legalisering geen positieve gevolgen heeft gehad voor het lot van de telers en consumenten die nog steeds wordt vervolgd en opgesloten wegens “misdaden” die geen slachtoffers maken.

Zelfs de situatie van medische cannabis in Italië is sinds 2007 niet veel verbeterd toen de minister van gezondheid, mevrouw Livia Turco, de invoer van medische cannabis uit Nederland toestond. Oorspronkelijk, maar met veel bureaucratie, kon een patiënt medische cannabis krijgen voor € 10 per gram, terwijl de prijs nu €40 kan bedragen. In de afgelopen maanden is ook een soortgelijke situatie in Duitsland ontstaan.

Bovendien illustreren de recente besluiten van de Italiaanse minister van Volksgezondheid Patrizia Lorenzin, een verbods hard-liner, een duidelijk voorbeeld van de cannabis paradox. Hetzelfde ministerie dat toegang tot medische cannabis moet fasiliteren probeert nu grote boetes (€6000) op te leggen aan 8 Italiaanse apotheken. Ze worden beschuldigd van het zijn van internet hotspots voor medische cannabis begeleiding en distributie. Deze handelingen worden beschouwd als adverteren van het gebruik van een illegale drug. Als gevolg hiervan bevechten Edoardo Alfinito en 7 van zijn collega’s de beweringen van het ministerie in de rechtbank.

Tegelijkertijd resulteert de politieke discussie over recreatieve cannabis in een groeiende publieke belangstelling voor de legalisering van cannabis. Dit geeft weer ruimte aan enkele kritische stemmen. Ook van sommige activisten die traditioneel interessante en goed verzorgde demonstraties organiseren in de straten van Rome (www.millionmarijuanamarch.it) en in Pisa (zie FB: Antiproibizionista Osservatorio-Canapisa Crew) en in andere steden zoals Torino.

Deze demonstraties zijn soms niet erg bevordelijk voor de legalisatie-inspanningen. Het uitgedragen idee focust op het beginsel van zelfbeschikking, maar er is weinig interesse in het samenvoegen van andere reguleringsvormen en initiatieven. Dat is zowel hun kracht als hun zwakte.

Volgens Dipsos, het rapport van de parlementaire Legale Cannabis Intergroup (www.cannabislegale.org), heeft het pro-cannabis deel van de totale bevolking het kritieke omslagpunt nog niet bereikt, maar is het slechts een kwestie van tijd voordat de meerderheid van de Italianen het licht zien.

Cannabis is een versplinterend onderwerp, zelfs voor sommige Linkse groepen, maar in het rustige conservatieve en katholieke Zuid-Tiroolse stadje Brixen-Bressanone, heeft de gemeente een groot hennep labyrint op het centrale plein weergegeven. Dat is goed nieuws, maar zoals lokale ENCOD CSC-activist Hans Peter Gruenfelder rapporteert, vermijdt de lokale overheid enige publiciteit over de situatie. Dat is ongetwijfeld vanwege de politieke controverses en de Pauselijke oppositie jegens de plant
.
Ook in het parlement van Rome is het cannabisprobleem recentelijk behandeld als plutonium. Het ontwrichte bijna de eensgezindheid binnen de pro-actieve partijen. Als gevolg hiervan besloten ze op 26 juli dat in plaats van een open en eerlijke discussie te houden ze beter af waren waren met een tegenstem betreffende het voorstel dat 4 jaar geleden gelanceerd was door 220 MP’s. Dit voorstel zou hebben geleid tot de invoering van een gedeeltelijk staatsmonopolie. Het voorstel had ook de steun van de anti-mafia commissie.

Erger nog, een nog niet eerder vertoonde meerderheid van interparlementaire verbodsvoorstanders bestaande uit zowel leden van de regering en de oppositie beperkten de discussie zodanig dat er slechts over medicinale cannabis gesproken werd, andere vormen van gebruik buiten beschouwing latend.

De heer Daniele Farina, hoofd van de Justitiecommissie, zei dat het ontwerp beter door de minister van gezondheid kan worden behandeld. “We zullen werken om deze situatie te veranderen, om te proberen een volledig achterwaarts voorstel te overwinnen dat in strijd is met de samenleving en het wetenschappelijk bewijs.”

De discussie wordt op dit moment gehinderd door de aanstaande politieke verkiezingen die altijd grensoverschrijdende beleidsplannen verstoren. Op de korte termijn kunnen we dus weinig tot niets verwachten van de huidige legislatuur. Maar de discussie zal weer oplaaien na de verkiezingen, wanneer een ander wetsvoorstel voor cannabis wordt gepresenteerd: een populair initiatief ondersteund door 59.000 burgers, aldus Luca Marola, een cannabis activist van de Radicale Partij en Radio Journalist.

Als gevolg van de onstabiele situatie verlieten veel Italianen die aan cannabisonderzoek en -ontwikkeling werkten het land. Veel van hen verhuisden naar Spanje als gevolg van de liberale situatie daar. Deze migratie deed zich voorheen voor in de richting van Nederland en verplaatst zich nu naar Spanje of naar de VS. Dit kan ons herinneren aan de Duitse gespecialiseerde werknemers die om soortgelijke redenen naar Frankrijk vertrokken. Deze omstandigheid leidde destijds tot de oprichting van de eerste internationale werknemersorganisaties. Dit soort migratie heeft economische voorspoed tot gevolg in de bestemmingslanden en een verdere verarming van de politieke en economische situatie in de vertrekslanden.

Ondertussen heeft Giancarlo Cecconi van de Associatie Ascia en tevens werkzaam als Cannabis Info Point Manager verklaard “dat we onze woede uiteindelijk moeten uitdrukken. Al wordt het beleid niet meer gedragen door het volk, de wetten zijn er nog!”

Door Enrico Fletzer