HET ENCOD BULLETIN OVER DRUGBELEID
NR. 85 MAART 2012
EEN MEDICIJN TEGEN DE OORLOG?
Honderd jaar nadat de Internationale Opium Conventie werd getekend in Den Haag, lijkt het internationaal drugbeleidskader nog het meest op het brein van een primitief reptiel. Van Mexico tot Pakistan, over de marktzones van ‘paco’ in Zuid-Amerika, ‘krokodil’ in Rusland en ‘Yaaba’ in zuidoost Azië, tot de aantallen drugovertreders in de VS en de werkkampen in China, heeft dit zogenaamde drugsvrije wereldbeleid een desastreuze wanverhouding doen ontstaan tussen volksgezondheidsinspanningen en de harde hand van de wetshandhaving. De oorlog tegen drugs is een misdaad tegen de menselijke natuur en biodiversiteit. Is er hoop op genezing? Kan er een vaccin worden ontwikkeld tegen de drugoorlog?
In theorie is het drugbeleid een bevoegdheid van de nationale soevereine staten, maar door de Enkelvoudige VN Conventie van 1961 wordt het uitgangsprincipe vastgelegd voor elk land dat de Conventie ondertekende. Als een land dus een andere strategie wil invoeren die niet gebaseerd is op het verbod, moet dit land eerst een verzoek richten aan de VN om minimum al een experimenteertermijn goedgekeurd te krijgen.
Anderzijds kan elke lidstaat binnen de EU-grenzen haar eigen beleid uitstippelen, maar de EU Commissie wordt verondersteld een gemeenschappelijke strategie tussen de landen te promoten door middel van de zogenaamde Actieplannen. Deze plannen worden opgemaakt door de Horizontale Drugeenheid via een zuiver cosmetische consultatie van het Europese Parlement (met wiens aanbevelingen nooit rekening wordt gehouden) en het zogenaamde Burgerforum (dat er tot op vandaag niet in geslaagd is om een coherent standpunt in te nemen).
Aan de andere kant van het beleidsspectrum staan de lokale en regionale overheden die moeten afrekenen met de dagelijkse realiteit op de straat. Soms wordt er een zeer specifiek alternatief lokaal beleid opgezet. Na vele inspannende en volgehouden jaren krijgt dit veldwerk officieel erkenning en verspreidt zich in het beste geval razendsnel. Het resultaat zijn de inmiddels bekende schadebeperkende maatregelen.
De federale VS-regering, sinds jaar en dag een hevig supporter van de VN oorlog tegen drugs, wordt paradoxaal genoeg geconfronteerd met het dilemma dat in een groot aantal staten wetten werden aangenomen die de productie en verdeling van medische marihuana mogelijk maken in directe tegenspraak met de federale indeling van marihuana als een ‘dodelijke stof met geen of weinig medische toepassingen’.
Maar wat wetgeving betreft kan er enkel vooruitgang worden geboekt binnen het VN drugkader. Eigenlijk heeft elke lidstaat de eigen soevereiniteit opgegeven ten voordele van de Internationale Drugcontroleraad (INCB), het agentschap dat beslist welke stoffen op de lijst van gecontroleerde drugs wordt opgenomen, gebaseerd op aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).
Het VN Bureau voor Drugs en Criminaliteit (UNODC) is het bestuursorgaan dat de jaarlijkse vergaderingen van de Commissie voor Verdovende Middelen (CND) organiseert en het permanente secretariaat bemand. Het UNODC verzorgt de link tussen het INCB en de rest van het VN-apparaat. Meer bepaald blijkt het INCB een commissie van 13 “onafhankelijke” leden, terwijl de CND bestaat uit afvaardigingen van tenminste 53 landen.
Het komt er op neer dat wereldwijd 350 miljoen illegale druggebruikers gegijzeld worden door de beslissingen van minder dan duizend “afgevaardigden” geleid door 13 “experts” die, in nauwe internationale samenwerking met relevante regionale en internationale organisaties, met de volledige medewerking van de internationale financiële instellingen en andere relevante agentschappen de finale en bindende beslissingen nemen na een foutbenoemde ‘consultatie’ van de burgermaatschappij.
In haar eigen woorden zal de komende 55ste zitting van de CND rekening houden met de verwachte verwezenlijkingen in de ontwerpstrategie voor de periode 2012-2015, een tweejaarlijks programmabudget goedkeuren voor 2012-2013 en het strategisch kader voorbereiden voor 2014-2015. Misschien wordt er een nieuwe Algemene VN-Vergadering gepland vor 2014. Of samengevat: er komt niks nieuws onder de zon.
Door de economische crisis komt het idee van ‘drugregulering’ echter steeds meer onder de aandacht. Sinds de ‘Global Commission on Drug Policy’ in een rapport van juli ll. Secretaris-generaal Ban Ki Moon opriep om van koers te veranderen in het drugbeleid, vragen verschillende landen zoals Colombia, Mexico en Guatemala naar “legalisatie”, terwijl het afgelopen half jaar binnen de EU-grenzen Griekenland en Polen druggebruik verregaand decriminaliseerden en de regionale Baskische regering in Spanje van plan is een regulering voor Cannabis Social Clubs uit te werken.
Je kan de huidige economische crisis gewoon beschouwen als weer een nieuwe mogelijkheid voor de wereldwijde georganiseerde criminaliteit om haar fortuinen wit te wassen als redder in nood van het economische systeem (wat ook door de vorige UNODC directeur Antonio Maria Costa werd erkend) en haar ‘off-shore’ investeringen verder te beveiligen.
Hoe zit dat dan met de belangen van de burgers als de georganiseerde misdaad eindelijk de touwtjes van de wereldwijde economie in handen heeft en het beleid grotendeels bepaald? De Mexicaans situatie lijkt het eindscenario van de woedende “drugoorlog”, terwijl de Portugese aanpak heeft aangetoond dat alternatieven voor het verbodsbeleid binnen één decennium tot concrete resultaten kunnen leiden.
Daarom roept ENCOD, met bijna geen middelen maar met veel goede bedoelingen, op om de Eerste Internationale “Drugsvredetop” van 9 tot 16 maart in Wenen zo breed mogelijk te steunen.
Op zaterdag 10 maart demonstreren we in Wenen voor een “einde van de drugoorlog en verandering van het VN drugcontrolesysteem”. Tijdens de demonstratie zal een ENCOD delegatie de VN vergadering bijwonen en onze eigen voorstellen, zoals de “Cannabis Social Clubs” en de “Vrienden van het Cocablad”, verspreiden en andere voorstellen, zoals “Poppy for Medicine” ondersteunen voor de promotie van een alternatief drugbeleid.
Door Farid Ghehioueche
