ENCOD BULLETIN OVER HET DRUGBELEID IN EUROPA

JUNI 2015

WE ZULLEN NIET LEVEN ALS SLAVEN

Vanaf de start in 1999 werd ‘the Global Marijuana March’, de wereldwijde mars voor de bevrijding van marihuana, snel populair in de internationale anti-verbodsbeweging als eensgezind antwoord op de barbaarse gebeurtenissen van de oorlog tegen drugs in de VS. Hoewel het evenement nog vooral bleek en westers kleurt, wordt er toch bijna overal ter wereld – Noord-, Zuid- en Midden-Amerika, de meeste Europese landen, Oceanië en, weliswaar bescheidener Azië en Afrika – vrolijk meegestapt.

De boodschap is over de wereld verspreid: elk jaar begin mei wordt wereldwijd een einde aan het cannabisverbod geëist. Dit jaar wandelden 150.000 mensen in Buenos Aires op 2 mei en ook op andere plaatsen werd verslag uitgebracht over grote betogingen. Er hangt verandering in de lucht. Hoewel de aantallen in de Europese hoofdsteden dit jaar misschien wat teleurstellend waren, zijn er veel factoren die wijzen op een mogelijke koersverandering in het wereldwijde drugbeleid.

Vanaf de start in 1999 werd ‘the Global Marijuana March’, de wereldwijde mars voor de bevrijding van marihuana, snel populair in de internationale anti-verbodsbeweging als eensgezind antwoord op de barbaarse gebeurtenissen van de oorlog tegen drugs in de VS. Hoewel het evenement nog vooral bleek en westers kleurt, wordt er toch bijna overal ter wereld – Noord-, Zuid- en Midden-Amerika, de meeste Europese landen, Oceanië en, weliswaar bescheidener Azië en Afrika – vrolijk meegestapt.

De boodschap is over de wereld verspreid: elk jaar begin mei wordt wereldwijd een einde aan het cannabisverbod geëist. Dit jaar wandelden 150.000 mensen in Buenos Aires op 2 mei en ook op andere plaatsen werd verslag uitgebracht over grote betogingen. Er hangt verandering in de lucht. Hoewel de aantallen in de Europese hoofdsteden dit jaar misschien wat teleurstellend waren, zijn er veel factoren die wijzen op een mogelijke koersverandering in het wereldwijde drugbeleid.

In Wenen stapte de zanger Hans Soellner een eind mee. Geboren in Beieren, één van de meest starre Europese regio’s als het op drugbeleidshervorming aankomt, dankt Soellner zijn bekendheid aan zijn sociaal engagement in Beiers dialect en zijn ambassadeursfunctie van een bedreigde soort: de Beierse ‘Kiffer’, de Beierse stoner. In Duitsland deden ze het dan weer met vele kleine betogingen: het ijs is definitief gebroken in Duitsland.

De zaterdag daarna was de beurt aan Athene en Rome. Op 9 mei, werd de 15de editie van de Romeinse MMM (million marijuana march) voor het eerst samengeroepen op het domein van de Markt van de Andere Economie, het voormalige slachthuis van Rome. De organisatoren lanceerden het idee van een “mensopoly” (“humanopoly”), het verzet tegen private en staatsmonopolies die zwarte en witte maffia-handelaars het recht geeft alcohol, cannabis en andere drugs te verkopen aan het opvallende aanwezige publiek. Zeer genietbaar tijdens het evenement waren het hennep-eten, de toespraken en de muziek.

In Griekenland, waarschijnlijk één van de meest pijnlijke plekken van Europa, ging het Protestival door in het centrum van Athene tegen de achtergrond van de confrontatie van een klein land met de grote haaien van het internationale kapitalisme. Het plein zat vol met bijna 20.000 mensen, maar het was vooral de samenwerking van verschillende groepen die deze hele avond van concerten en toespraken tot een kantelmoment voor de ontwikkeling van een rechtvaardig en effectief drugbeleid in Griekenland, kan maken. Van de nieuwe regering wordt ook op dit vlak een avant-garde rol voor Europa verwacht. En als de regering deze rol niet opneemt, lijkt het Griekse volk bereid niet meer te wachten op de grote veranderingen die van boven moeten komen.

Volgende voorbeelden dienden zich aan op Protetival: Iliosporoi, de jong-groenen van Michalis Theodoropolous en producenten van de documentaire over zelf-organisatie in Griekenland “Laat ons niet leven als slaven“. De jongerenafdeling van de regerende Syriza coalitie, het Cannabis Social Club initiatief van Thessaloniki, de OKANA, een groep vervangingsmiddelengebruikers, en andere burgerverenigingen. Er hing een enthousiaste sfeer op het plein en er waren veel informatiestandjes en enkele toespraken. Vandaag vragen de Grieken de bevrijding van cannabis en een radicale koerswijziging in het Griekse drugbeleid op een plein dat een paar maanden geleden nog militair werd bezet.

De documentaire “Laat ons niet leven als slaven” toont hoe je samen in moeilijke omstandigheden toch de juiste dingen kan verwezenlijken. Ze vertelt over de problemen van moderne samenlevingen waar mensen proberen hun leven terug in eigen handen te nemen in de plaats van te blijven leven in angst en ellende in een West-Europa via een spartaanse soberheid op weg naar vernieting van welvaart en legitimiteit.

Cannabisfans in Portugal, Spanje, Frankrijk en België genoten ook van interessante podia, sfeer en andere publiekstrekkers. Op initiatief van Chanvre & Liberté, Cannabis Sans Frontières, the Human Rights League en andere organisaties zakten 2.500 mensen af naar Parijs om een hervorming van het beleid te eisen. Onder hen senator Esther Benbassa, advocaat Françis Caballero, sociaal wetenschapper Anne Coppel en honderden activisten van over het ganse land. In tegenstelling tot vorige edities, toonde de Franse media dit jaar oprechte belangstelling voor het evenement. Het leverde een bemoedigend plaatje op van de massa die onder de Parijse zon luidkeels de eisen van de beweging scandeert: gebruik, bezit en ‘eigen kweek’ uit het strafrecht, hervorming van de drugwet van 1970, experimenten met Cannabis Social Clubs, waarbij gebruikers een intern circuit van productie en verdeling organiseren, zijn OK.

In Antwerpen was de 10e editie van Cannabisbevrijdingsdag een vrolijk evenement, niet alleen vanwege het ongewoon zonnig weer. In de thuisstad van Bart De Wever, leider van de Vlaams-nationalisten die in 2014 een nultolerantie beleid instelde voor gebruik op openbare plaatsen, kwamen 600 mensen samen naar een evenement met muziek en toespraken. Toen het wat later werd, stelde een groot deel van het publiek het nultolerantie beleid stevig op de proef, maar de 25 politiemensen bleven op afstand. Uiteindelijk heeft ook Bart De Wever begrepen dat de organisator van het evenement, Trekt Uw Plant vzw, België’s eerste cannabis social club, geen vijand is, maar een bondgenoot in de strijd tegen de illegale drughandel. Door de organisatie van een niet-winstgevend gesloten circuit, krijgen leden hun eigen biologische cannabis tegen een eerlijke prijs. Belgische Cannabis Social Clubs zijn het levende bewijs dat niet cannabis het probleem is, maar de praktijken van de illegale markt die de volksgezondheid, de veiligheid en de menselijke waardigheid bedreigen.

Het echte doel van een legalisatie ligt erin om deze praktijken uit te wissen, en dat zou het best lukken als iedereen zorgt voor ‘eigen kweek’. Iedere volwassene het recht geven op minstens één vrouwelijke cannabisplant, door de Belgische staat ingevoerd met een ministeriële richtlijn in 2005, toont hoe je eenvoudig maar effectief cannabisconsumenten uit de handen kunt houden van geldwolven voor wie genoeg nooit genoeg zal zijn. Belgische burgers kunnen verantwoord en veilig cannabis gebruiken zonder overlast te veroorzaken. Het clubmodel laat toe om kennis en ervaring over het praktische gebruik van cannabis als medicijn.

Voorzitter Joep Oomen van Trekt Uw Plant stelt dat elke legalisatie moet mikken op een evenwicht tussen vrijheid en controle op mensenrechten. “Wie de productie en verdeling van cannabis in handen heeft, moet rechtstreeks aansprakelijk blijven voor de gebruikers. Als de grote farmareuzen of de overheid de zaak controleert, zullen mensen veel betalen dat ze beter zelf kunnen kweken en de illegale markt zal dan blijven bestaan. We hebben nu al legalisatieconstructies de revue zien passeren waarbij politici de vreemdste maatregelen verzinnen, zoals het vastleggen van een THC-grens voor de verkoop in coffeeshops (Nederland), genetische merktekens inbrengen in zaden die dan ‘wettelijk toegestane zaden’ worden (Uruguay) of een minimumafstand invoeren tussen scholen en ziekenhuizen en cannabisclubs terwijl die helemaal niet openstaan voor het publiek (Spanje). Het echte motief achter deze beperkende maatregelen is nooit de volksgezondheid of veiligheid – het zijn gewoon voorbereidende stappen voor het vestigen van monopolies. En monopolies, zij het legaal of illegaal, kijken niet om naar mens of plant.

Volgend jaar tijdens UNGASS op 19, 20 en 21 april kunnen lokale initiatieven van over heel de wereld opnieuw deelnemen aan een wereldwijde manifestatie ter bevrijding van de planten en mensen die ze kweken of gebruiken. ENCOD bereidt een oproep aan de wereld voor om samen te komen in New York op 20 april, om 4u20 (namiddag ;-)). We zullen niet leven als slaven! We geven het gevecht niet op! Vrijheid om te kweken!

Door Enrico Fletzer

NIEUWS VAN HET SECRETARIAAT

Hierbij delen we mee dat de ENCOD Algemene Vergadering 2015 zal worden georganiseerd op 24, 25 en 26 september in Amsterdam, Nederland.
Meer details volgen later.

Volgende maand is het ENCOD secretariaat gesloten wegens op Route van het Cocablad in Zuid-Amerika. in South America.

ENCOD zal vertegenwoordigd zijn bij Indica Sativa Trade, Bologna, 5 tot 7 juni,e->http://www.indicasativatrade.com/] Cannabisbevrijdingsdag, Amsterdam, 14 June
en
Product Earth Expo, Peterborough, U.K. 27 en 28 juni.