ENCOD BULLETIN OVER HET DRUGBELEID IN EUROPA
OKTOBER 2015
NEW YORK STATE OF MIND
Vijfenvijftig jaar nadat de stad aan de wieg stond van één van de absurdste uitvindingen van de menselijke geschiedenis, de Enkelvoudige Conventie over Verdovende Middelen, is ze nu gastheer voor een evenement dat deze absurditeit kan stoppen: de Speciale Zitting van de VN Algemene Vergadering over het werelddrugprobleem van 19 tot 21 april 2016. UNGASS 2016 is een geweldige kans voor de regeringen van de wereld om te tonen dat ze het allemaal begrepen hebben.
Niet dat iemand verwacht dat UNGASS nu eens gaat uitmaken wat de beste manier is om de wereldbevolking te beschermen tegen de risico’s van druggebruik. Het zou naïef zijn om te geloven dat deze oplossing gevonden wordt in een driedaagse top met diplomaten die logeren in hotelsuites en aanschuiven in dure restaurants. Na 55 jaar waarin de VN een drugbeleid verdedigde dat geweld, ziekte, misdaad, corruptie en lijden veroorzaakte over de hele wereld, kan je moeilijk verwachten dat ze plots iets zullen voorstellen dat wel werkt.
Om een oplossing te vinden voor een wereldprobleem, heb je mensen nodig die denken en handelen voor het algemeen belang van de wereldbevolking. Zoals geschiedkundigen al aantoonden, werden de discussies bij de verschillende topvergaderingen die leidden tot de VN-drugconventies zwaar beïnvloed door vertegenwoordigers van de farmaceutische industrie. Er is geen reden om aan te nemen dat dit vandaag niet meer het geval is. Een bedrijf als Coca Cola, maar ook de alcohol-, tabak- en wapensindustrieën zullen de privileges aan hen toegekend door het universele drugverbod, willen beschermen.
Het best mogelijke resultaat van UNGASS is dan ook dat regeringen zichzelf terug wat meer manoeuvreerruimte geven om een drugbeleid te ontwikkelen en toe te passen dat aangepast is aan de realiteit van het eigen land. Daarna kan bekeken worden hoe dit in een internationaal akkoord kan worden ingepast en niet andersom. Een eenvoudig amendement aan de bestaande conventies, zoals het uitgebreide voorstel van Law Enforcement Against Prohibition, zou voldoende zijn, om de verantwoordelijkheid voor de keuze van de beste aanpak van de drugkwestie terug te geven aan diegenen die deze uitvoeringsverantwoordelijkheid ook opnemen, nl. nationale wetgevers.
Maar eigenlijk hebben de regeringen dat amendement niet eens nodig. Volgens artikel 2, hoofdstuk 5b) van de Enkelvoudige Conventie over Verdovende Middelen van de VN, ‘zullen landen de productie, de verwerking, het in- en uitvoeren, de handel, het bezit of het gebruik van drugs verbieden, als volgens hun mening de heersende omstandigheden van die aard zijn dat het de meest aangewezen manier is om de volksgezondheid en het welzijn te beschermen‘
Sinds 1976 gedoogt de Nederlandse overheid het bezit en de verkoop van cannabis aan gebruikers omdat volgens hun interpretatie een totaalverbod niet de meest aangewezen methode lijkt om deze bescherming te bieden. Sinds 2012 gebruikt de regering van Uruguay hetzelfde voorbehoud om stapsgewijs de volledige keten van productie tot consumptie te legaliseren. In beide gevallen, blafte de waakhond voor het drugbeleid, de Internationale Controleraad voor Verdovende Middelen (INCB) luid, maar beet niet, simpelweg omdat deze raad geen tanden heeft.
In een ideale wereld zouden landen eerst de impact van de eigen drugwetten grondig evalueren vooraleer een delegatie naar UNGASS te sturen. Om een goed onderbouwd debat te voeren bij de VN, zouden regeringen hun standpunt best baseren op de getuigenissen van rechtstreeks betrokken getuigen van het huidige beleid en de perspectieven op alternatieve methodes, inclusief legalisatie.
Daarom daagt ENCOD de leden van de Europese nationale parlementen uit om nog voor de UNGASS-vergadering publieke hoorzittingen te organiseren met deelname van de burgers die geraakt worden door, of bezorgd zijn over het drugbeleid. De vraag voor deze betrokkenen kan erg eenvoudig gehouden worden: zijn de VN conventies een nuttig en legitiem instrument om de bevolking te beschermen tegen druggerelateerde risico’s?
Alle Europese burgers kunnen meedoen aan deze uitdaging, hier lees je er meer over.
Op UNGASS zelf is het zaak de overvloed aan bewijsmateriaal uit wetenschap en de dagelijkse realiteit van het drugverbod voor te leggen waaruit blijkt dat het drugverbod contraproductief is voor de basisopdracht van de VN en in feite van elke regering, nl. het bevorderen van wereldvrede, gezondheid, veiligheid en mensenrechten voor alle burgers.
Het is een kans voor de wereldelite om te luisteren naar de stem van de stemlozen. Stemmen die vertellen over de levens die gered en verbeterd kunnen worden, over de voordelen voor de openbare veiligheid, de geloofwaardigheid van overheden, de gezondheid van burgers en de schatkist als drugs op VN-conventielijsten transparant geproduceerd en verdeeld worden, waarbij alle betrokkenen ter verantwoording kunnen worden geroepen, de handel eerlijk en milieuvriendelijk wordt georganiseerd, en de volksgezondheid bovenaan staat op het prioriteitenlijstje.
ENCOD is van plan een vredesbrigade naar New York te sturen om samen met activisten van andere continenten een poging te ondernemen om een stem te geven aan de stemlozen. Jij kunt deze brigade helpen en hier vind je hoe dat kan.
Wat er ook gebeurt op UNGASS 2016, de drugoorlog zal daarna nog niet voorbij zijn. Zelfs als de VN officieel de nationale regeringen zou steunen bij experimenten met een lokaal, huisgemaakt drugbeleid, is het niet zeker hoe dit beleid er dan zal uitzien. Op dat moment zullen de lobbies van de privébelangen ongetwijfeld opduiken rond de nationale beslissers om zich te verzekeren van hun deel van de koek. Er zal nog steeds een groot deel van het politieke en legale establishment zich hevig verzetten en werken aan het behoud van het drugverbod, maar terzelfder tijd zullen ze werken aan een koerswijziging die hen bevoordeeld. Ondertussen zullen zij die zich verzetten tegen drugmonopolies, zij het legaal of illegaal, ondervertegenwoordigd blijven in het debat.
ENCOD gebruikt daarom een strategie die woorden vervangt door planten. Thuis zelf je eigen psycho-actieve planten kweken of een niet-commerciële distributiemethode naar andere volwassen gebruikers opzetten, is een veel betere manier om de volksgezondheid en welzijn te beschermen, dan het verloren gevecht tegen de illegale markt. Een kind kan dat begrijpen.
Daarom plant ENCOD vanaf 2016 de opzet van een reguleringsmodel dat zo simpel is als het klinkt: vrijheid om te kweken. We zullen alle Europese burgers mobiliseren om de beste methode ter bescherming van hun gezondheid en welzijn in praktijk te brengen. In dit model hebben volwassenen autonoom toegang tot de middelen die hun mentale en fysieke gezondheid beschermen en verbeteren, volledig in overeenstemming met internationale mensenrechtenconventies die het recht op gezondheid, cultuur en privacy beschermen.
Als regeringen en parlementairen dit niet kunnen organiseren, zullen de burgers het voor hen doen.
Door Joep Oomen
Photo: Paul von Hartmann
NIEUWS VAN HET SECRETARIAAT
ENCOD zal deelnemen aan Cannafest in Praag tussen 6 en 8 november.
